W młodości, wiele księżyców temu, fascynowały nas filmy detektywistyczne z wątkiem „kto to zrobił”. Prawdziwe historie o morderstwach, tragediach, miłości i bohaterstwie, a my liczyliśmy na szczęśliwe zakończenie. Nasza wyobraźnia rozpalała się na widok zwrotów akcji. Nie podobało nam się, gdy bohater był niesprawiedliwie traktowany, i uśmiechaliśmy się, gdy sprawiedliwości stało się zadość. Odchodziliśmy zadowoleni, gdy wszystko dobrze się skończyło.
Historie w Piśmie Świętym i życiu mogą się potoczyć nieco inaczej. Nie wiem, kim jest cudzołożnica z historii Jana 8 ani gdzie zaczyna się jej historia, ale jestem prawie pewien, że nie chciała być wciągnięta na publiczny plac i zagrożona egzekucją. Nikt z nas nie chce, aby jego wady zostały ujawnione, aby wszyscy mogli je zobaczyć w historii jego życia. Łatwo jest osądzać innych i doszukiwać się winy, ale pamiętaj, że Jezus jest tam, patrzy i słucha.
Pomyślmy dziś o cudzołożnicy. Była winna zarzucanego jej czynu, jak to często bywa w naszym przypadku, ale w chwili, gdy Chrystus powiedział im: „Którzy jesteście bez grzechu, rzućcie kamieniem”, przypomniał nam, że wszyscy jesteśmy grzesznikami, a ta kobieta reprezentuje nas wszystkich. Tylko Jezus ma prawo rzucić kamieniem, a On tego nie robi. Zamiast tego postanawia użyć łaski i przebaczenia. W tym nowym roku Chrystus prosi nas, abyśmy odrzucili kamienie, które nas osądzają, i poszli za Jego przykładem.
„Gdzie są [twoi oskarżyciele]? Czy nikt cię nie potępił? . . . Więc i Ja ciebie nie potępiam” — oświadczył Jezus. „Idź teraz i porzuć swoje grzeszne życie” — Jana 8:10-11
Módlmy się
Jahwe, dziękujemy Ci za przypomnienie nam dzisiaj, że naszym zadaniem nie jest osądzanie innych, ale oferowanie ludziom Twojego przebaczenia. Ojcze, pomóż nam wszystkim przyjąć Twoją ofertę przebaczenia i zacząć żyć nową historią. W imię Chrystusa, Amen.



